Uitzonderlijke hoogbegaafdheid

Er zijn meerdere analyses die een begaafdheid definieren. Vaak wordt de IQ grens van 130+ gehanteerd om iemand hoogbegaafd te noemen, maar kenmerken als zeer gevoelig zijn, creatief kunnen denken (buiten de gebaande wegen denken) horen hier ook bij.

Wanneer er uit een IQ test een score komt van 145+, dan noemt men dit uitzonderlijk begaafd. Dit is toch wel een wezenlijk verschil met 130+. De meeste scholen hebben verrijkingsmaterialen voor leerlingen met een hoogbegaafd IQ, voor uitzonderlijk begaafd is dit nog veel moeilijker en moet het nog uitdagender. Dit is voor een school behoorlijk lastig.

Kinderen zijn vaak ‘vol’ in hun hoofd, nemen veel informatie op, maar kunnen dit nog niet altijd goed filteren. Daarnaast denken ze vaak na over zaken waar de meeste kinderen pas jaren later over na denken.

Mijn oudste zoon stelde toen hij drie jaar oud was veel vragen over dood gaan, of het koud was als je onder de grond lag bijvoorbeeld.

Mijn andere zoon valt altijd laat in slaap, hij leest vaak boeken, soms in het Engels, om maar niet te hoeven denken waar hij allemaal aan denkt en zo zijn gedachten wat te kunnen sturen.

Jonge kinderen die net naar school gaan hebben gelijk bij aanvang intellectuele uitdaging nodig. Deze kinderen moeten zich comfortabel voelen in hun anders zijn en in staat worden gesteld om hun verbazingwekkend potentieel te ontwikkelen. Daarvoor is een flexibele houding nodig van de leerkracht en de school. Ze zouden zich moeten kunnen voorstellen hoe een kind zich voelt.
Vaak hoor je: “Ze moeten spelen” en  “Laat ze kind zijn” dan worden ze gelukkig. Dat is dus onzin. Als je je intellect niet kunt gebruiken, ben je niet gelukkig. *

 

 

 

 

*https://pharosnl.nl/verslag-lezing-uitzonderlijk-begaafde-kinderen-renata-hamsikova/