Hoogsensitief

animal animal photography barbaric big
Photo by Magda Ehlers on Pexels.com

Volgens mij is iedereen in mijn gezin hoogsensitief.

Ik denk het echt. We reageren snel op geluiden van een ander. We zijn snel geïrriteerd door geluiden van een ander. We schrikken, struikelen of zijn zelfs boos door de geluiden van een ander.

Als ik me ergens aan stoot en een gil geef, dan roept mijn partner of het niet wat zachter kan. Waarop ik weer geërgerd reageer of hij niet eerst kan vragen hoe het met me gaat.

En mijn zoon is altijd een human beatbox… alles in hem maakt geluid. En zo niet dan drummen zijn vingers wel op de tafel. Waarop de rest weer reageert: ‘Kan dat niet wat zachter!’

Van de leerkrachten krijg ik ook elk rapportgesprek weer te horen dat mijn kinderen reageren op elk geluid. Ik weet het nu onderstussen wel.

Ik kan zelf enorm schrikken van honden. Althans, van de geluiden van honden. Als ze hard blaffen, ben ik in no time aan de overkant van de straat. Om me dan pas te realiseren dat het een hond is. En voor een hond ben ik niet bang.

Niemand van ons filtert geluiden op een manier zoals anderen dat doen denk ik dan.

Maar er is een uitzondering: wanneer we met iets bezig zijn wat ons echt uitdaagt, zoals een studie, dan kunnen we geconcentreerd bezig zijn.

Dus er is een oplossing: we blijven gewoon altijd studeren. Altijd. Bezig met die onderwerpen die we interessant vinden. Dan is er vrede. Dus elk kind moet nu, voor de vrede, blijven studeren.

Ik start binnenkort wel met een volgende master.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s