Mijlpaal

grayscale photography of woman holding baby in swimming pool
Photo by Pixabay on Pexels.com

Mijn jongste zoon van twee neemt stap voor stap zijn overwinningen in het leven.

Hij heeft daar, denk ik, een soort stappenplan voor. En die gaat ongeveer zo:

  1. Ik kijk en observeer.
  2. Ik kijk en observeer en neem een stapje.
  3. Ik kijk en observeer en neem een stapje terug.
  4. Ik kijk en observeer en neem een stapje terug en kijk en observeer of iemand ziet dat ik iets probeer.
  5. Ik kijk en observeer en neem een stapje terug en kijk en observeer of iemand ziet dat ik iets probeer en zo nee: ik probeer het weer
  6.   a. Het lukt : ik laat het aan iedereen zien.

            b. Het lukt niet: ik begin weer vanaf stap 1.

Nu is het dus de truuk om ongezien te kijken wat hij doet.

Vanaf dat hij 12 maanden was en een loopfietsje kreeg ging het zo. Zodra hij zag dat iemand keek ging hij meteen van het loopfietsje af en op zijn billen zitten. Totdat hij het kon. Toen mocht iedereen het zien.

Zo ook met tekenen.

Zo ook met kleien.

Zo niet met zwemmen. Dan kan ik niet de andere kant op kijken. Te gevaarlijk. Dus ik zag: voetje er in, voetje er uit… Kijken naar andere kinderen. Totdat hij vandaag besloot toch maar mee te doen. De sprong gewaagd en de angst overwonnen.

Dus vandaag, vandaag was weer zo’n mijlpaal. Aan mama vastklampend weliswaar, hij is nog steeds geen waterratje. Maar dikke pret samen in een groot zwembad. Jippie!

Trots.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s