Het kind centraal

 

girl wearing white clothes walking on pavement road
Photo by Juan Pablo Arenas on Pexels.com

Ik begon.

Ik begon met de PABO. Ik was een van de allereerste zij – instromers.

Ik heb geleerd over didactiek.

Ik heb geleerd over pedagogiek.

Ik heb geleerd over het voeren van oudergesprekken.

Ik heb geleerd hoe ik een egeltje moet kleien….

 

Ik heb niets geleerd over hoogbegaafdheid.

Ik heb weinig geleerd over dyslexie, autisme, dyscalculie, TOS, slechtziendheid, slechthorendheid, OCD en nog veel meer. Maar kinderen met deze diagnoses komen wel in mijn klas. En (pleeg) ouders willen meteen dat hun kind goed les krijgt.

En dan zijn er nog die kinderen die niet graag naar school gaan. Ouders die aangeven dat hun kind meer en beter moet leren, dan gaat het vast goed. Kinderen die niet meekomen met de les. Die beter zijn met hun handen. En ouders die daar moeite mee hebben. Die zeggen dat hun kind dat echt wel kan. Ook al denk ik van niet. Ik moet dan beter lesgeven. Ik zeg dan: laat het kind toch lekker spelen

En dan zijn er nog die andere kinderen die niet graag naar school gaan. Ouders die aangeven dat hun kind meer en uitdagender moet leren, dan gaat het vast goed. En ik mag niet zeggen: laat het lekker spelen, want dit kind wordt daar niet gelukkig van zeggen ze. Kinderen die misschien wel hoogbegaafd zijn. Ook al zie ik het niet altijd. Ik moet dan beter lesgeven. Het werk wordt uitdagender. Het kind wordt soms verdrietiger. En dan moet het werk NOG uitdagender want dan ligt het daaraan en ik moet snappen dat het niet komt omdat ik het  kind overvraag.

Maar ik snap het niet. En het kan best dat ik nog veel moet leren. Ik weet ook dat ik nog veel moet leren.

Maar weet je? De wetenschappers, de specialisten, die zijn het ook niet met elkaar eens. Voor versnellen, tegen versnellen. De sterke kanten benadrukken of juist bezig gaan met de zwakkere kanten want dat is beter voor de brede ontwikkeling…. De doos met spellen of toch liever de HOD opdrachten.

De TOPdownaanpak of …..

Maar de juf? Die moet het wel weten. Die moet de ouders ten alle tijden geloven. Ze mag een ouder niet pusherig vinden. Want anders zet ze het kind niet centraal, maar zichzelf, las ik op een Facebookpagina. Dat raakte me.

Daarom schrijf ik dit stukje. Want je mag van alles van mij vinden, maar ik heb ten alle tijde het kind centraal gezet. Ook al had ik het misschien soms fout.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s